نوازشهای آرامشان که به آهستگی چشمانت را قلقلک می دهند و صبح به خیر گویان تو را به آغاز نمودن روز فرا می خوانند بس دل انگیز است.
I usually write here when I feel lonely, excited or feel like writing. This blog to me is a record of my moods and maybe knowing myself better. I know that two things give me a deep feeling of satisfaction and pleasure: 1. Learning any new piece of information that looks to me interesting and exciting 2. Deep feelings of intimacy and sympathy.
نوازشهای آرامشان که به آهستگی چشمانت را قلقلک می دهند و صبح به خیر گویان تو را به آغاز نمودن روز فرا می خوانند بس دل انگیز است.
Posted by
Tamasha
at
6:44 PM
2 comments:
movafegham va che ziba tasvireshoon kardi :-)
merci gezelle junam.
Post a Comment